Kinderen filosoferen
Het filosofisch gesprek leert kinderen hun eigen denken te verkennen en te gebruiken. Het is geen theoretische bezigheid, maar juist een praktische. Het gesprek begint met een filosofisch vraag. De kinderen gaan op zoek naar een mogelijk antwoord. Daarbij moeten ze hun denkvermogen aanspreken, omdat er geen aangeleerde kennis is die de vraag voor hen kan beantwoorden. Het filosofisch gesprek stimuleert daardoor het onderzoekend en creatieve denken. De kinderen leren dat hun mening waardevol is, maar ook dat het belangrijk is dat ze daarover eerst hebben nagedacht. De mening van anderen telt bovendien evenzeer en door met elkaar over het onderwerp te praten komen de verschillende ideeën aan het licht.
Aristoteles noemde filosoferen ‘denken en jezelf verwonderen over zaken die op het eerste gezicht vanzelfsprekend lijken’. Filosoferen komt voort uit verwondering, maar leidt ook tot verwondering. Het raadselachtige en verbazingwekkende van de omringende wereld staat centraal. Juist kinderen zijn in staat zich oprecht te verwonderen. Hun wereldbeeld is nog niet af. Hun grenzen tussen denken en fantaseren zijn nog diffuus, kunnen gemakkelijk overschreden worden. Ze hebben spontane, originele denkbeelden en ideeën. En die kunnen ze gebruiken in hun verhalen en beelden. Het filosoferen is echter niet alleen waardevol in het creatieve proces. Het leert kinderen open en belangstellend naar de wereld kijken, om vooroordelen op te schorten en te luisteren naar argumenten. De ontwikkeling van het zelfstandig denken geeft kinderen vertrouwen in hun eigen denkvermogen, wat het zelfvertrouwen stimuleert.
Schrijven en verbeelden
In de cursussen van het Atelier van de Verbeelding staat het proces steeds centraal. Het filosoferen is een middel om tot eigen en originele ideeën te komen. Het gesprek is een middel om deze ideeën naar buiten te brengen, terwijl het schrijven en verbeelden dient om ze vast te leggen. Natuurlijk kan dat tenslotte bijzondere en mooie resultaten opleveren.